Archive for Novembro, 2010

Manifesto por unha rede neutral

Os cidadáns e as empresas usuarias de Internet adheridas a este texto MANIFESTAMOS:

1. Que Internet é unha Rede Neutral por deseño, dende a súa creación até a súa actual implementación, na que a información flúe de maneira libre, sen discriminación ningunha, en función de orixe, destino, protocolo ou contido.
2. Que as empresas, emprendedores e usuarios de Internet puideron crear servizos e produtos nesa Rede Neutral sen necesidade de autorizacións nin acordos previos, dando lugar a unha barreira de entrada practicamente inexistente que permitiu a explosión creativa, de innovación e de servizos que define o estado da rede actual.
3. Que os usuarios, emprendedores e empresas de Internet puideron definir e ofrecer os seus servizos en condicións de igualdade, levando o concepto da libre competencia até extremos nunca antes coñecidos.
4. Que Internet é o vehículo de libre expresión, libre información e desenrolo social máis importante co que contan os cidadáns e empresas. A súa natureza non debe ser posta en risco baixo ningún concepto.
5. Que para posibilitar esa Rede Neutral as operadoras deben transportar paquetes de datos de maneira neutral, sen erixirse en “aduaneiros” do tráfico e sen favorecer ou prexudicar a uns contidos por riba doutros.
6. Que a xestión do tráfico en situacións puntuais e excepcionais de saturación das redes debe acometerse de xeito transparente, de acordo a criterios homoxéneos de interese público e non discriminatorios nin comerciais.
7. Que a dita restrición excepcional do tráfico por parte das operadoras non pode converterse nunha alternativa sostida á inversión de redes.
8. Que a dita Rede Neutral se ve ameazada por operadoras interesadas en chegar a acordos comerciais polos que se privilexie ou degrade o contido segundo a súa relación comercial coa operadora.
9. Que algúns operadores do mercado queren “redefinir” a Rede Neutral para manexala de acordo cos seus intereses, e esa pretensión debe ser evitada; a definición das regras fundamentais do funcionamento de Internet debe basearse no interese de quen a usan, non de quen as proven.
10. Que a resposta ante esta ameaza para a rede non pode ser a inacción: non facer nada equivale a permitir que intereses privados poidan de facto levar a cabo prácticas que afectan ás liberdades fundamentais dos cidadáns e a capacidade das empresas para competir en igualdade de condicións.
11. Que é preciso e urxente instar ao Goberno a protexer dun xeito claro e inequívoco a Rede Neutral, co fin de protexer o valor de Internet de cara ao desenrolo dunha economía máis produtiva, moderna, eficiente e libre de inxerencias e intromisións indebidas. Para iso é preciso que calquera moción que se aprobe vincule de xeito indisolúbel a definición de Rede Neutral no contido da futura lei que se promova, e non condicione a súa aplicación a cuestións que pouco teñen que ver con esta.

A Rede Neutral é un concepto claro e definido no ámbito académico, onde non suscita debate: os cidadáns e as empresas teñen moito dereito a que o tráfico de datos recibido ou xerado non sexa manipulado, terxiversado, impedido, desviado, priorizado ou retrasado en función do tipo de contido, do protocolo ou aplicación empregado, da orixe ou destino da comunicación nin de calquera outra consideración allea á da súa propia vontade. Ese tráfico tratarase como unha comunicación privada e exclusivamente baixo mandato xudicial poderá ser espiado, trazado, arquivado ou analizado no seu contido, como correspondencia privada que é en realidade.

Europa, e España en particular, atópanse no medio dunha crise económica tan importante que obrigará ao cambio radical do seu modelo produtivo e a un mellor aproveitamento da creatividade dos seus cidadáns. A Rede Neutral é crucial á hora de preservar un ecosistema que favoreza a competencia e innovación para a creación dos innumerábeis produtos e servizos que quedan por inventar e descubrir. A capacidade de traballar en rede, de xeito colaborativo, e en mercados conectados, afectará a todos os sectores e todas as empresas do noso país, o que converte a Internet nun factor clave actual e futuro no noso desenrolo económico e social, determinando en gran medida o nivel de competitividade do país. De aí a nosa profunda preocupación pola preservación da Rede Neutral.

Por todo iso instamos con urxencia ao Goberno español a ser proactivo no contexto europeo e a lexislar de xeito claro e inequívoco neste sentido.

Cando pasas algún tempo nunha cidade, ocorre que as sensacións iniciais vanse modificando pouco a pouco para dar paso á visión persoal e definitiva que terás dela durante toda a vida. No meu caso, iso inclúe que lugares que nun principio non me chaman demasiado a atención rematen por ser os meus favoritos. Pasoume en concreto coa Casa Atmaller. A primeira impresión vese totalmente mediatizada pola espectacular Casa Batlló, que está xusto ao lado, o cal provoca que case que ninguén repare en que o edificio anexo é cando menos curioso. Un segundo vistazo provocoume algo semellante ao que pensei ao visitar o Pazo da Regaleira, en Sintra: “ai meu deus, pero que perturbado deseñou isto!”

Porque tanto unha coma outro son dun estilo neogótico absolutamente arcaizante, que contrasta coa marabillosa modernidade de Gaudí, futurista incluso vista dende hoxe. En que estaba pensando o arquitecto para facer un castelo de conto de fadas alemán no medio dunha Barna xa con tranvías e farolas de gas? O que é peor, un castelo “coma de quen”, cunha idea da Idade Media semellante ás pelis de época do Howyllood clásico, con cabaleiros perfectamente limpos e engominados, coas calzas acabadas de tirar da secadora, e doncelas maquilladas por Loreal.

Despois, lembrei Neuschwanstein e o filme de Visconti, e o meu aborrecemento polo revival neorromántico disipouse un pouco coa idea das óperas de Wagner, o nacionalismo musical e o rei cultureta e gay contruíndo un delirio arquitectónico que valería, iso si, para levantar a economía bávara até o día de hoxe. Comecei a experimentar unha certa simpatía.

A última vez que camiñei o Passeig de Grácia, pasei case sen miralas por diante das casas de Gaudí e fun parar directamente á Casa Atmaller, fascinada pola princesa, o San Xurxo matando ao dragón, as escaleiras polas que podería baixar Olivia de Havilland facendo de Lady Marian. Agora é o meu lugar favorito de Barcelona, de lonxe.