Comentarios en Pecados Capitais: Preguiza

Por: A rapaza do arco

A rapaza do arco — Fri, 16 Mar 2007 15:54:00 +0000

Eu creo que con isto de crear na rede a nosa personalidade alternativa ou fiel ao que cremos que somos non deixamos nunca de dicir cousas de nós, aínda que toda a intención poida ser mentir, e tamén creo que aprendemos cousas sobre nós mesmos vendo o que queremos deixar ver e o que non. Pensar sobre todo o que dá este tema non ten fin.
Ben, noraboa polos dous post encadeados que tanto éxito tiveron (a min tamén me gustaron moito)e o mellor de todo ese proceso que desenvolviche ao crear o teu pequeno espazo no cibermundo é que che quedou un sitio realmente chulo e moi interesante noraboa tamén por iso, xa que non tiven oportunidade de dicircho no seu momento por chegar máis tarde.

Por: moucho branco

moucho branco — Wed, 14 Mar 2007 13:09:00 +0000

A imaxe de nós que se trasmite por internet supoño que dependerá de canto falemos e do sinceiros que sexamos con nós mesmos. Eu creo ter falado o suficiente e ter sido o suficientemente sinceiro como para que calquera entenda que son imbécil… agora ben, en internet inflúen conceptos visuais e doutros tipos que non estan aí noutroas dimensións. Nos blogues hai ademais unha iconografía persoal que tamén é interesante, encantaríame saber o que diría Freud sobre o modo de interpretala, anque xa é algo tarde para iso…

Por: A Raíña Vermella

A Raíña Vermella — Wed, 14 Mar 2007 12:56:00 +0000

Torredebabel: escapóuseme o teu comentario!:p Eu tamén creo que os comentarios melloran os posts, de feito cando redacto un fágoo en parte pensando en que se poda comentar, que dea xogo, e non só en tirarme o meu rollo particular. E eu tamén sinto algo entre agradecemento e pudor por que a xente me comente:)

Por: A Raíña Vermella

A Raíña Vermella — Wed, 14 Mar 2007 12:51:00 +0000

Besbelliña: eu polo de agora só coñecín a unha persoa vía blog, e si que foi moi boa experiencia, pero tamén é certo que non ten nada que ver, e que dalgún xeito é como comezar de cero de novo.

FraVernero: o dos diarios é complexo, de feito o meu non era exactamente un diario, porque me proibín a min mesma falar de cousas persoais (ao igual que no blog, anécdotas aparte) en parte por pudor e en parte porque me parecía un rollo moi adolescente en plan “querido diario”. En canto ao Jabberwocky, meus pais tamén estaban orgullosísimos, entre orgullosos e espantados en realidade;)
A miña teoría era que isto dos blogs di mais sobre nós a un nivel consciente, sobre a nosa autopercepción, que a imaxe real, precisamente porque non está suxeito a cousas que non controlamos, como ser mais ou menos guap@ ou tatexar cando te pos nervios@. A imaxe real di máis a outros niveis. Mais do que nos gustaría, en moitos casos:)

Lourixe: vaia se minten os espellos! sobre todo os das tendas, maquiavélicamente inclinados para que te vexas mais delgada. Minten tanto que nunca te ves igual dun espello a outro. E grazas polo de acolledora. Faise o que se pode:)

De la Highway: xa ves que eu tampouco teño contador, pero a min si me privan os enlaces e os colorinchos, supoño que seguindo un pouco a idea de hipertexto que comentabamos hai algúns post o Pastor Eléctrico e mais eu. O de contestar ou non comentarios dalle un aire diferente ao tema, pero non ten por que ser mellor nin peor. Eu contesto basicamente porque non son capaz de quedar calada.

Pastor: por que da imprevisibilidade? Pola distancia que media entre o que tes na cabeza facer e o que despois realmente fas? Que o post se chame preguiza non é unha invitación a durmirse por estes lares…

Por: O pastor eléctrico

O pastor eléctrico — Wed, 14 Mar 2007 10:24:00 +0000

O blog é un aspecto máis de esa imprevisibilidade que ten a vida, falaba algo disto a Rapaza do arco penso, non estou certo, pero dame preguiza confirmalo...

Por: De la Highway 61

De la Highway 61 — Wed, 14 Mar 2007 08:34:00 +0000

Son dos que non teñen contador na blo, non é cuestión de números. Préstame enviar os pos ao baleiro.
Agradezo os comentarios: tanto e tanto que non o podedes imaxinar.
Nunca contesto os comentarios: púxenme como norma que é un espazo para os demais. Vexo que debo ser o único que non o fai. Quizás me equivoquei. Agora xa é "imaxe de marca".
Nunca tiven diario, nunca me gustaron. Non considero a miña vida obxecto de reflexión. En realidade non considero practicamente nada obxecto de reflexión. Teño moi mala letra.
Teño unha blo temática porque, como xa dixen, saíu así, sen pensalo. Puido saír calquera outra cousa. Ou non.
Nin poño nin comento novas, fuxo dos enlaces e dos colorines. Quero que sexa simple, canto máis mellor.
E a preguiza... dame preguiza só de pensalo.

Por: torredebabel

torredebabel — Tue, 13 Mar 2007 23:54:00 +0000

Concordo con que son os comentarios un xeito de facer medrar os textos. Un espacio diferente, alleo pero tamén propio. Eu sinto un agradecemento que fica preto da vergonza de que a xente deixe minutos do seu día no meu blog. Síntome en débeda. Por esa xenerosidade e porque son eses comentarios os que completan e dende logo melloran os artigos que vou deixando.

Por: lourixe

lourixe — Tue, 13 Mar 2007 17:07:00 +0000

Paréceme extremadamente interesante o debate xerado por Besbellinha sobre a imaxe de nós que se transmite por internet… a que se interpreta ante un monitor. Se é como di Fra Vernero, e se trata dun espello (homenaxe tamén á acolledora Raiña desta casa), daquela hai que ter en conta que os espellos son quen mais nos minten! Un espello devólvenos a nosa imaxe inversa, a esquerda vai na dereita e vice-versa, só con dous espellos somos quen de ver a nosa imaxe como a ven os outros. Imaxe que pode reflictir ou non o que no fondo somos.

Por: FraVernero

FraVernero — Tue, 13 Mar 2007 15:23:00 +0000

A preguiza é certamente o meu pecado capital, diría eu… Anque cando atinxe a cousas que me dan pracer, prodúcese unha dura loita entre os dous vicios por imperar…
Lembro que fai uns anos tentara (por probar) facer un diario, pero non furrulaba. Non tiña cousas que poñer nel, e a fealdade da miña escrita encrespábame. O teclado é unha das numerosas ventaxas da rede sobre o manual. Reproducción mecánica, capitalismo, Walter Benjamin e todo iso…
No meu caso, Otero, alén de ser unha referencia e un escritor que aprendín a adorar (sobretodo comezou a entrarme co seu Fra Vernero…) proporciona un título breve, ultragalego e semánticamente cargado como é ‘trasalba’.
Conque a Jabberwocky de memoria, eh? Panero, o de Mondragón, estaría orgullosísimo de tí…
Canto ao debate, todo o que escollemos di moito de nós mesmos, penso eu. Dun xeito diferente a cómo di cousas de nós mesmos a nosa apariencia, ou a nosa habilidade conversacional-social en directo. Somos seres moi complexos, e apenas acabamos coñecendo tódalas facetas de nós mesmos… Quizaves por iso nos miramos tanto no espello Só para confirmar que, alomenos por fora, seguimos sendo os mesmos.

Por: besbellinha

besbellinha — Tue, 13 Mar 2007 12:54:00 +0000

O dos comentarios é iso, conversación, que da moito gusto tanto participar nela como ver o que opinan os demais.

Despois si é certo, non sei que demo de idea damos aos demais que polo xeral non se parece moito ao que realmente pensamos que somos ou proxectamos. Cando coñeces a alguén en persoa…polo de agora so tiven moi boas experiencias, e ao meu ver fixen un montón de bos e boas amigas.

Que bonito esto dos blogues