Falaba a Rapaza do Arco, no seu último post, sobre tomar decisións e sobre a multiplicidade de camiños, e tamén sobre como agora é posible decidir sobre cousas que ata non hai moito eran inmutables. Cousas tan sinxelas como o traballo ao que nos adicamos ou tan trascendentes como o noso sexo. Unha das cousas que mais depende das nosas decisións conscientes, e polo tanto que mais di sobre nós mesmos, é a nosa imaxe. Sexa por acción ou omisión, todos decidimos que aspecto queremos ter, e que parte de nós queremos que os demáis vexan. Despóis, claro, conseguímolo mellor ou peor, e por suposto hai unha parte de todo isto que é pura xenética. Pero digamos que o destino reparte cartas e nos xogamos a partida.

Semella unha frivolidade, isto de darlle tanta importancia ao externo, pero xa dicía Wilde que é superficial quen non xulga as apariencias. Castilla del Pino, un pouco máis tarde, tamén di que unha autoimaxe que non nos gusta condiciona unha falta de seguridade en tódalas outras facetas da vida. E neste blog, o que di Castilla, vai a misa:)

Unha cousa moi curiosa a conto disto é a imaxe cibernética que creamos aquí, deste lado do espello, e como somos percibidos polos demáis blogonautas. Aquí, ademáis, si que non hai nada que dependa do azar, non tes que xogar coas cartas que che toquen. Partes totalmente de cero. Pensáchedes algunha vez por que escollíchedes precisamente ese nick, ou esa foto para o perfil, ou ese modelo para o blog? Como te percibes a ti mesmo e como te perciben os demais, e a leve ou non tan leve distorsión que sempre hai entre ambas cousas, por moito coidado que poñas en elixir a foto correcta.

P.D: este é un post interactivo. Agora ven a parte na que me contades o que pensabades cando abríchedes o blog 😉